ALLEREERST: Een lading nieuwe foto´s bij de vorige verhalen!De moeite waard!

Eindelijk... we zitten aan een strand! Het heeft even geduurd, maar na 80 uren bussen mocht het dan eindelijk zo zijn!

Vanaf Santa Cruz in Bolivia zijn we met de trein naar Brazilie gegaan. Uiteraard hadden we vijf uur vertraging, maar ach wat geeft het... We waren op weg naar nog meer zon! We moesten bij de grens Bolivia - Brazilie nog wel even wachten tot de paspoortstempelaars klaar waren met hun uiltje te knappen... In Brazilie aangekomen (grensplaatsje Corumba) besloten we het prachtige plaatsje Bonito over te slaan en GELIJK naar Rio te reizen, we wilden graag de finale op het strand bekijken én het feest vieren!! Daarvoor moesten we wel 30 uur in de bus zitten, maar dat hadden we allemaal over voor ´ons´ Oranje! En daar stonden we dan, op zondag, in Oranje outfit op het strand Copacabana voor een enorm groot scherm, tussen enorm veel SPANJAARDEN! Gelukkig verstaan ze Spaans, dus konden we roepen: VAMOS HOLANDAAAAAH! Gevaar zagen we niet... Dat was er ook niet hoor, mama´s. De Brazilianen waren grotendeels ook voor Spanje, ligt immers dichtbij Portugal en o ja, de Nederlanders wonnen ook nog eens van Brazilie... Gelukkig konden we wat andere Oranje aanhangers vinden en was er toch een leuk en ontspannen sfeertje! Na al die minuten in spanning moesten we aanzien hoe de Spanjaarden hun feestje vierden en dat wekte nogal agressieve gevoelens bij ons op. GELUKKIG! Was er een geweldig sympathieke Spanjaard die in Brazilie woont waar we mee gingen eten (en met ons nog wat andere Brazilianen en een Nederlands meisje dat een grenzeloos verliefdje is).Wij wilden betalen op de ´Dutch way´, dus ieder voor zich, maar deSpanjaard nam de hele rekening voor zich! Geheel terecht uiteraard, naal het leed dat ons was aangedaan. Deze eerste avond in Brazilie ontdekten we dat de Brazilianen erg vriendelijk en behulpzaam zijn!

De overige dagen in Rio bezochten we het Christusbeeld (samen met 873246987 andere toeristen) en de ´Sugarloaf´ (met ongeveer 3757854678 andere toeristen), een hoge berg van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Deze trekpleisters waren nogal duur, het mooiste uitzichtpunt hadden we zelf gevonden in een ruine midden in de stad, in de wijk Santa Teresa. Gratis maar onbetaalbaar! Er is verder veel verschil in Brazilie: Er rijden dikke en dure auto´s rond, maar ondertussen zijn er ook wijken die heel armoedig én gevaarlijk zijn (favela´s). Je kunt deze bezoeken met een tour maar daar hadden we beiden niet zoveel behoefte aan. We bezochten het centrum, waar we ook de zwervers en bedelaars tegenkwamen die we overal in Zuid-Amerika zagen. Er werd nog water uit een kokosnoot gedronken op het strand Ipanema en toen was het volgens ons tijd om door te gaan naar Ilha Grande, een prachtig eiland. Helaas dacht het weer daar anders over... De voorspelling was vijf dagen regen! Daar gaan je stralend blauwe hemel, de zon op je kop en witte stranden... Én je planning! Toen moesten we dus als razenden een alternatief verzinnen en het enige dat we nog moesten bekijken waren de Iguazuwatervallen in Argentinie en Brazilie (liggen op de grens). Entonces, we boekten maar weer een bus van 22 uur die ook weer 30 uur bleek te zijn en we kwamen na twee dagen dus in Iguazu aan. Alle warme kleren moesten weer uit de tas, want het was KOUD! Nou ja, het was twaalf graden, maar de lokale bevolking liep met handschoenen en Marleen dus ook. De watervallen waren gigantisch, wat een water! Heel erg mooi en indrukwekkend en het unieke is waarschijnlijk dat we de watervallen in de kou en in de regen zagen, het is er meestal prachig weer! Maar zoals altijd heeft elk nadeel z´n voordeel en dat was deze keer dat er maar weinig toeristen zo gek waren de parken in dit weer te bezoeken...

Na deze twee nogal natte dagen waren we op zondag blij dat we de terugreis naar Rio konden vliegen. Tenminste, dat dachten we... Want het weer moest weer zonodig roet in het eten gooien! Om vijf uur ´s ochtends kregen we namelijk te horen dat de vluchten gecanceld waren... En dat we pas dinsdag weer konden vliegen! NOU JA!! We hadden nog maar een week en dan twee dagen wachten in de regen... Dacht het niet. ENTONCES, we paktenweer een busje, deze keer maar zeventien uur, naar Sao Paulo. Om het verhaal compleet te maken hoorden we in Sao Paulo dat we daar het geld van de geannuleerde vlucht niet terug konden krijgen én dat we onze terugvlucht naar Nederland niet konden omboeken... En dat na twee nachten heel erg weinig slaap! Na een telefoontje met Nederland (Vliegwinkel, bedankt!) kregen we een mail dat we toch vanaf Sao Paulo terug kunnen vliegen en niet helemaal terug naar Buenos Aires moeten. Vanaf Sao Paulo namen we de bus naar Paraty, een prachtig plaatsje aan de kust met vele mooie stranden en eilanden. En daar zitten we nu, op twintig meter afstand van een wit strand aan een blauwe zee... Want als klap op de vuurpijl, is het weer helemaal omgeslagen en kunnen we nu VAKANTIE VIEREN in Brazilie! WIJ ZIJN BLIJ!

We hopen natuurlijk dat jullie allemaal ook een hele fijne vakantie hebben...

Heel veel liefs van deze twee gringo´s

(Nog een grappig voorvalletje: We gingen in Rio iets drinken in een muzikale wijk en de serveerster moest op onze tafel het lijstje met genuttigde drankjes leggen. Daar moest ook onze naam opstaan, maar omdat we het Portugees hier niet echt best begrijpen, wisten we niet dat ze naar onze naam vroeg. Daarom schreef ze maar op: ´Gringo´... Tja. Na haar verteld te hebben dat wij geen Gringo heten, schreef ze op ´Marl-x´. Dat lijkt er in ieder geval meer op!)