¡Hola hola!

Back again! Inmiddels alweer ruimtwee en een halve week in Cuzco. Time flies when you´re having fun!! En zo is het ook met onze reis, want jawel we hebben de helft aan getikt! zucht....
Maar goed we hebben nog twee en een halve maand, dus niets te klagen hier. Ons gastgezin hebben we inmiddels ingeruild voor een eigen appartementje boven de school waar we de Spaanse lessen hadden. Heerlijk je eigen tijd invullen en zelf weten wat je wilt eten.. Niets te klagen over Dina´s kookkunsten, want ze kon heeeerlijk koken, maar na 2 weken dag in dag uit soep met rijst en aardappels en kip (2 keer op een dag!) heb je het toch wel een beetje gehad met die rijst en diekip. Nu genieten we van de pasta´s, de bruine boterhammen tussen de middag en een heerlijk glaasje melk. Muy rico!!!
Spaans hebben we inmiddels afgerond met een 10! Wat waren de leraren trots op ons, zoooo vloeiend Spaans spreken we nu! :)! Voorbeeldleerlingen dat begrijpen jullie natuurlijk wel! We oefenen dagelijks in de winkelsen op straat waarveel mensenje aanspreken en je een massage ofzowillenaansmeren ´Lady massage, pedicure, waxing´.. ´No gracias!´.. ´Maybe later?´... ´si, maybe later´. Eén en al Spaans!

Waar we wel veel Spaans spreken is op het project. Vorige week maandag zijn we begonnen met ons project ´Amas´ dat ligt in de wijk San Jeronimo, één van de arme wijken in Cuzco. Het project wordt gerund door profesora Luz en voor de rest is het project afhankelijk van vrijwilligers. De overheid steunt het project niet.´Amas´ is een naschoolsproject waar arme kinderen en straatkinderen uit San Jeronimoin de leeftijd van 2 tot 16 jaar naartoe komen. Onze taak is dat wede kinderen helpen met hun huiswerk en als ze daarmeeklaar zijn dan pas mogen we allerlei activeiten met ze gaan doen. (Streng!)We zijn nu met 6 vrijwilligers op het project; naast ons zijn er Jasper en Sandra (eenNederlands stel uit Losser-Groningen) en Juliana en Daniela (twee Duitse meiden).

Hoe onze dag er uit ziet? Enorm goede vraag. Ons project start om drie uur, dus we hebben de ochtend lekker vrij. Tegen half 3 lopen we naar LimaPampa, een pleintje, waar we in het busje stappen. Dit busje wordt altijd helemaal volgepropt met mensen. En als je denkt, nu is het busje wel vol genoeg dan kunnen er altijd nog weer mensen bij. Waarom zou je geen gebruik maken van de ramen die open kunnen? Mensen kunnen daar toch half uithangen? Heb je weer een plekje vrij voor iemand anders. Heeeeel logisch! En enorm handig! En vooral enorm fijn!Na een half uurtje zijn we op onze bestemming en moeten we maken dat we uit dat busje komen. Alles gaat hier rustig en relaxed, maar die busjes... snel snel snel!!
Als we bij het project aankomen staat er vaak al kinderen te wachten. Het is hier in Peru de gewoonte dat je bij een begoeting iemand een kus op de wang geeft. Dat doen die kinderen dus ook en daarbij worden we begroet met ´Buenas tardes profesora´. Leuk om zo begroet te worden! Vooral als een kind een enorme snotterbel aan z´n neus heeft hangen..´Hola profesora, buenas tardes´ en smak een snotterbel aan je wang! Van drie tot vijfà zeshelpen we de kinderen en/ of spelen we met de kinderen.
Zo gaat het van maandag tot en met donderdag, de vrijdag is altijd anders. Dan is het tijd voor activiteiten (veel kinderen hebben dan geen of weinig huiswerk). Afgelopen vrijdag hebben we de groep opgeslitst in drie. Oer Hollandse spelletjes als Ballon-kapot-trappertje, ei-lepellopen enzaklopen kwamen voorbij en daarnaastkonden de kinderen eenleeuwenmasker maken. Een erg leuke middag en de kids hebben genoten.

Het project duurt vier weken, dus we hebben nu nog drie weken te gaan. Profesora Luz is er vandaag niet dus eens kijken of we die kido´s een beetje in toom kunnen houden.

Hier is het nu tijd voor een heerlijk Nederlands broodje kaas met een beker melk (dat missen we echt niet hoor! pff...). Tot een keer! Hasta luego!

Saludos!!