Op veler verzoek... een nieuw verhaal!

Allereerst willen we iedereen bedanken voorde cadeautjesdie we op het laatst meekregen, alle kaartjes én de reacties op de site. Leuk om te lezen!

We zijn op het moment, na een reis van 30 uur, aangekomen in de meest zuidelijke stad van de wereld, Ushuaia (als je dat net zo moeilijk vindt om uit te spreken als wij, zo moet het: Oesjoewaja).De laatste twee weken zijn we vanaf Buenos Aires naar het zuiden gegaan, eerst naar Mar del Plata. Samen met onze tassen stapten we in Buenos Aires in een trein vol gepensioneerde dames en heren, allemaal gezellig op weg naar een paar daagjes strand! Er werd maté (Argentijnse thee) gedronken en onze ´buurvrouw´ vroeg zich toch echt af wat mensen uit Europa toch in de 2e klasse van deze trein moesten. Het kaartje voor deze klasse was het goedkoopste en je bent Nederlander of je bent het niet he! De trein was prima, erg leuk omop deze manier te reizen. In Mar del Plata hebben we genoten van een dagje strand,samen met al die oudjes. We voelden onsuiteraard op ons gemak. Verder was er niet zoveel te beleven, met uitzondering van de grappige walrussen die we bij toeval in de haven vonden, nadat we drie keer op een verkeerde plek uit de lijnbus gestapt waren. Na twee dagen (en een leukelokale ´Crazy Piano´s´ avond) namen we afscheid van de leuke hosteleigenaar en stapten we op een bus naar Puerto Madryn. 16 uur te gaan door Patagonië!

Gelukkig verliep deze reis ook voorspoedig en kwamen we ´fris en fruity´ bij Gaston in zijn hostel aan. Gaston is een Ierse Argentijn die in elke zin zovaak mogelijk f*ck*ng probeert te stoppen. Over liften in Patagonië zei hij: ´They will take you, because they don´t know if you´re alive tomorrow´ (met uiteraard minstens drie keer.. juist). Dus liften doen we niet;). Hij maakte lekker steaks voor ons en heeft ons geholpen bij het maken van een reisplan. Vanuit Puerto Madryn zijn twee parken te bezoeken, dus dag 1 konden we gelijk in een mooi rood autootje (helaas geen whitewash) stappen. We reden door het nationale park (Peninsula Valdes), om ons heen niets anders dan steppe, steppe en steppe (geen bomen, alleen lage struiken). Maarrr.... we zagen ook LAMA´S rondlopen! Hartstikke leuk, maar wij wilden orca´s zien die zeeleeuwen van het strand pakken. Helaas was Willy echt een dagje Free, dus we moesten genieten van de zeeleeuwen, zeehonden en wat pinguins. En van elkaar natuurlijk. Beregezellig (slapen in een hobbelbusje lukt prima!). Het was wel leuk, maar naar ons idee leek het strand nogal op de Nederlandse kustlijn, alleen dan met veel zeeleeuwen. Echt indrukwekkend was het dus niet. Op naar dag twee, een bezoek aan Punta Tombo. Helaas kon dat niet doorgaan i.v.m. de wind. Dus hebben we deze zondag besteed aan het zoeken naarde goedkoopste organisatie om Punta Tombo te bezoeken. Dat ging als volgt: Deur open, ´Hola! Quanto es un tour á Punta Tombo? 150 pesos? Ok, gracias, ciao!´ Deur dicht. Volgende bureau: ´Hola! Quanto es un tour á Punta Tombo? 130 pesos? Ok, gracias, ciao!´ en zo deden we er nog een paar ombij de goedkoopste te boeken (op ons allerbeste Spaans natuurlijk). Tja... Hollanders. Deze tripwas overigens heel erg leuk. Op Punta Tombo is een kolononie van 300.000 pinguins te vinden waar je gewoon tussendoor kuntlopen. Wat een grappige beesten, precies zoals Pingu en de pinguins in Happy Feet! We bezochten nog een dorpje dat gesticht is door mensen uit Wales, met veel theehuisjes. Het was een erg leuke dag met prachtig weer! Geen bikiniweer trouwens, het waaide gigantisch maar de zon scheen!

Aan het einde van de dag hebben we ons af laten zetten in Trelew, om op een nachtbus te stappen. Deze bus was, in tegenstelling tot de trein die keurig op tijd vertrok, anderhalf uur te laat. Is niet erg, want als het nog langer duurt... dan wachten we gewoon nog even! Na 16 uur maakten we een tussenstop in Rio Gallegos, zodat we in een hostel konden overnachten. Vandaag zijn we vanuit Rio Gallegos naar Ushuaia gegaan, daarbij moesten we een stukje door Chili. Het ´uitchecken´ uit Argentinië en het ´inchecken´ inChili enandersom kostje zo twee uur, maar we zijn wélvier stempels in ons paspoort rijker!Grappig trouwens dat een agent drie keer Marleens foto checkte, zo´n boevenfoto is dus misschien niet zo´n succes. Maar we mochtenverder.

De omgeving veranderde van steppe naar bergen. Gevoelstemperatuur is nu dus onder nul. Morgen gaan we de omgeving verkennen, dus daarover later meer.

We hebben ondertussen natuurlijk ook wat ´Gerard´momentjes gehad (voor de mensen die dit niet kennen:soms lekker van je af klagen). Volkomen onterecht natuurlijk, maar die LUCHT in de bus na een uur of 12... en dan zijn wij het niet alleen! De hostels zijn heel erg leuk, allemaal verschillend maar we ontmoeten veel leuke mensen. Nu zitten we in een soort Pippi Langkous-huis, helemaal boven in het torentje met (volgens ons) het mooiste uitzicht!

Vanuit de zuidelijkste stad op de wereld zeggen wij: Saludos!

x Janneke en Marleen